“Dit is het Italiaanse leven waar we voor gekozen hebben, he,” zegt Wendy Jungerius terwijl de pizza uit de steenoven in de tuin komt. Samen met haar zoontje Quinten, dochtertje Vive en man JC zit ze in de tuin van hun pas aangekochte oude watermolen in Volterra in het Italiaanse Toscane. Het plan? Een Bed and Breakfast openen: dat hebben we vaker gehoord.

Waarom de familie Jungerius wilde verhuizen, is menigeen onduidelijk: JC en Wendy komen uit Noordwijk aan Zee en zijn verknocht aan het strand; van bergen krijgt Wendy het Spaans benauwd. Gelukkig ligt Volterra in Italiaanse Toscane, waar het “heuvelachtig” is en je voor het strand zo’n drie kwartier moet rijden… Elke dag naar zee zit er dus niet meer in. Elke dag pizza dan weer wél. 

Toch was het Wendy’s besluit, en van Wendy alleen, om de oude watermolen te kopen. Als communicatie-adviseur van de bloemenveiling in Aalsmeer is zij dan ook de kostwinner. Het verbouwen komt daarentegen vrijwel volledig op de schouders van JC, maar hij is niet echt een klusser. Of eigenlijk helemaal niet. YouTube-filmpjes moeten soelaas bieden.

Gelukkig is het woongedeelte van de oude watermolen al wel bewoonbaar en ook twee van de vier te verhuren appartementen zijn al bewoonbaar. Met in totaal 800 (!!) vierkante meter woonoppervlakte en ook nog vijf slaapkamers voor de Bed and Breakfast op de begane grond, moet er nog wel heel wat gebeuren. Wendy probeert alvast te beginnen met kleur te geven aan hun Toscaanse droom, maar dat wil nog niet zo lukken.

“Stoppen is geen optie. Het is gewoon doorzetten. We moeten allemaal dapper zijn.” 

Zoals altijd bij Ik Vertrek, en zeker als er geëmigreerd wordt naar Italië, zijn er problemen met de bank, de aannemer of de vergunningen. In het geval van JC en Wendy komt de lening van de bank er niet door. De aannemer ook de persoon die de vergunningen regelt en voor hem is stoppen wél een optie: na een paar maanden geeft hij er de brui aan te met als resultaat slechts een viertal bouwtekeningen. Als afscheidscadeau zet hij de bouwvakkers die aan het werk blijven bij de familie Jungerius, nog even onder druk gezet om niet voor JC en Wendy te blijven werken.

“Ik wil niet zover gaan om te zeggen dat het Maffia is, maar het zijn wel invloedrijke mensen.”

Het zijn pittige tijden voor familie Jungerius, maar die dagelijkse cappuccino met croissantje voorkomt dat Wendy bij de pakken neer gaat zitten en JC blijft sowieso altijd lachen. Toch geschrokken van de invloedrijke aannemer, besluiten ze een andere aannemer en vergunningverstrekker in de armen te nemen: een goedlachse Italiaan die een zwarte zonnebril draagt. Ondanks zijn wat onbetrouwbare voorkomen, wordt er net iets duurder uitgevallen offerte getekend en wordt diezelfde dag al begonnen met het verven van de muren. Dit keer wél met de goede kleur.

Zelfs als de Bed and Breakfast nog niet af is, staan al wel de eerste gasten op de stoep. Ze verblijven in het appartement en gelukkig waren ze van te voren op de hoogte gebracht van de verbouwing. Als hen bij het ontbijt gevraagd wordt hoe ze hebben geslapen, vertellen dat ze last hadden van een blaffende hond. Het antwoord dat ze krijgen getuigt van een inlevingsvermogen van 0,0 van de gastheer en -vrouw: JC zegt dat híj niets gehoord heeft en Wendy deelt mede dat ze bij de kinderen gaat kijken.

Tot overmaat van ramp komt er dan ook nog een vrachtwagentje grind storten op de oprijlaan: precies waar de gasten zitten te ontbijten. Met een ronkende motor op nog geen tien meter afstand, eet meneer nog snel zijn perziken op: het verblijf van de eerste gasten heeft nogal wat stof doen opwaaien. Gelukkig was het allemaal maar voor één nacht en vertrekken ze diezelfde ochtend alweer… Zouden ze nog een recensie achterlaten?

“Het gaat zoals het gaat, daar kan je niks aan doen.” 

Het avontuurlijke is er inmiddels wel vanaf en nu valt “stoppen” inmiddels wel weer onder de opties. Want alle bloed, zweet en tranen ten spijt is het niet de plek waar JC en Wendy oud willen worden. Nee, dat doen ze toch liever aan de kust. Misschien is Noordwijk aan Zee iets voor deze Youtube-klussers? Waar ze dan ook oud zullen worden, voorlopig zitten de appartementen ook in het naseizoen vol en gaat het de familie behoorlijk voor de wind. Noordwijk lijkt niets meer dan een verre, hele verre stip aan een lang vergeten horizon…

Bron: Familie JungeriusIk Vertrek, AVROTROS, 6 oktober 2018.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *