Het tiende seizoen van Boer Zoekt Vrouw/Boerin Zoekt Man/Maatje is weer in volle glorie begonnen. De monsterscores van 1000 brieven zijn verleden tijd (die vijver van brievenschrijvers raakt een keer leeg…), maar soms heb je maar 9 brieven nodig om de ware te vinden. Zo misschien ook de nuchtere doch humoristische melkveehouder Rudie. Spontaan belt hij één van de brievenschrijfsters op. Of ze zin had om aanstaande zaterdag op date te gaan? Nou, dat had Rianne wel. “Dat had ik misschien wat eerder moeten doen,” bezint Rudie nadat het regelen van een afspraakje hem zo mogelijk af ging.

Rudie kreeg niet genoeg brieven om verder gevolgd te worden voor het programma. Dat gold ook voor Wilfred, maar voor hem waren er al zelfs twee potentiële dates ter plaatse in de hooischuur. Ook Saskia beproefde haar geluk met de 9 brieven die ze kreeg en belde een van de brievenschrijvers op. Boer Jan had daar nog wat meer tijd voor nodig, boer Remco juist weer niet: hij had al voor het programma goed en wel begon al “innig” contact gehad met verschillende van de 47 vrouwen die door de redactie waren uitgenodigd voor een tuinfeest. Hij werd uit het programma geschrapt.

Hengstenfokster Steffi verwachtte evenmin veel brieven en als Yvonne drie brieven op tafel legt, klinkt er een voorzichtig “dat zijn er in ieder geval meer dan één”. Ze maakt er een paar open. Als bij de tweede brief Yvonne vraagt wat hij bedoelt met “opvallen tussen de rest”, geeft ze aan dat het toch maar een handjevol brieven is. Als dan een hele tas vol met nog 46 brieven op tafel komt, is het ongeloof bij Steffi niet te beschrijven. Yvonne zegt nog zo terecht: “Er klopt iets niet met het beeld wat jij hebt.” En o, wat gun je deze vrouw dat dat zelfbeeld weer goedkomt. 

Wie zou er nou naar mij schrijven? Een man schrijft niet zo snel naar een programma. Schrijven ze wel op mij? Wie zou dat dan zijn? Is dat serieus of voor de grap, of… dat spookt allemaal door je hoofd.”

Bij wie het niet aan zelfvertrouwen ontbreekt, is ponyfokker Marnix. Yvonne vond die reusachtige bullzilla in zijn stal maar niks. Marnix op zijn beurt heeft vooral niks met paardenmeisjes: puntje bij paaltje is het paard nummer 1. Maar van de tien vrouwen die hij uitkiest, zijn uiteindelijk zeven van hen paardenmeisjes. Of daar ook paardenmeisjes tussen zitten die het goed vinden als hun paard opgegeten wordt? Het zal mij benieuwen, maar duidelijk is dat het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Of zullen uiteindelijk de drie niet-paardenmeisjes overblijven om te komen logeren?

“Paarden zijn wel mijn ding, maar paardenmeisjes zijn niet mijn ding.”

De leukste boer van dit seizoen is wat mij betreft zonder twijfel akkerbouwer Wim. Een vlotte, spontane boer met een vrolijke uitstraling, dus waarom heeft Wim nog geen vrouw? Oké, hij hapert, maar hij is zeker niet verlegen. Komt het dan toch door die uitgestrekte maanlandschappen van de Noordoostpolder waar het simpelweg niet meevalt om aan de vrouw te komen? Gelukkig zijn er maar liefst 333 vrouwen die de tocht naar de Noordoostpolder willen wagen. Hele oude vrouwen vallen trouwens sowieso af voor Wim. Dat predicaat krijg je van Wim al vanaf de 35.

Champignonnenkweekster deluxe Michelle kreeg net iets minder brieven: 326. Ze had al een halve Limburgse armada aan vriendinnen klaar staan om haar te helpen uitzoeken. De volgende ochtend heeft ze nog zo’n 50 brieven te gaan. Zal haar maatje voor op de hoekbank ertussen zitten? Volgende week gaan we speeddaten in de trein en kunnen we de eerste balans opmaken… 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *