Het is niks, het was niks en het Marnix: “Dit weekend is het erop of eronder.”  Na vele trage, saaie en bovenal voorspelbare afleveringen van de logeerweek, was het dan zover: de boeren mochten met degene van wie we allemaal al wisten dat die het zouden worden op citytrip naar Erfurt, Bern, Trentino, Athene en Alesund. Alsof je als boer voor het eerst een jacuzzi ziet… Vette shit, man.

Ik voel me gewoon heel fijn bij jou.”
– “Ja, dat is dan andersom ook zo.”

Roel en Steffi.

In het prachtige Bern verklaren Roel en Steffi nog altijd even onverstaanbaar en pompeus elkaar de liefde met zonsondergang. Marit en Wim hoeven hun taal nauwelijks aan te passen in de Italiaanse Alpen: alles is daar ook nice en chill. Wim blijkt een stuk sportiever dan we dachten en laat zich niet kennen tijdens het peddelen op een surfplank en het bergwandelen. Maarten kiest in Griekenland wel voor het hazenpad: hij laat Michelle lekker schaaltjes en steentjes shoppen terwijl hij van een biertje geniet. Niks te klagen. Hij niet, nee. Michelle wel.

Marian voelt zich net als Alice in Wonderland. Alles voelt wel goed met Jaap en ze hebben de hele nacht heerlijk geslapen. Ja, vast. Voor Jaap voelt het nog wel onwennig, maar wat wil je als je zo lange tijd alleen bent geweest. Onwennig is altijd nog beter dan ongemakkelijk, zoals bij Janneke en Marnix. Daar zit de boer nog te wachten op een van de vier V’s: vlinders, vuurwerk of verliefdheid. De vierde V is vooralsnog onbekend, maar Janneke vindt het gebrek aan vlinders vooral vervelend. 

Bij Maarten en Michelle is het een getouwtrek tussen closer en minder close. Als Michelle wat minder goed in haar vel zit, houd je beter afstand. En zéker als Michelle griep heeft, is dat geen advies maar eerder noodzaak. Maar zodra er een paar maanstenen aangekocht zijn, draait ze al snel bij en ontpopt het koppel zich als een écht stel waar de vruchtbaarheid vanaf spat. Nu maar hopen dat dat zenuwachtige lachje, waar we ons al de ganse logeerweek aan ergerden, door de camera’s komt.

Terwijl Marian en Jaap op een boot in de mistige Noorse fjorden elkaar aan de haak slaan, probeert Janneke in Erfurt te vissen naar Marnix’ gevoelens. In het diepe springen is niets voor hem, dus liever beginnen met pootje baden. Stroomopwaarts, onder de gewelven van de Erfurtse grachten, is daar toch opeens een vluchtige kus. Zo vluchtig zelfs dat Janneke voelde dat Marnix het niet voelde en van kroelen houdt hij eigenlijk ook niet. Dat komt niet meer goed: zelfs een vlindertuin mag niet meer baten.  

“Snap je het nou, wil je het nou of wat is het nou? Er komt een punt dat ik het eigenlijk een beetje beu ben.”

Janneke.

Steffi kan nog steeds niet geloven dat het bij haar en Roel wél helemaal goed komt. Zij ziet nog steeds allemaal paarden op de weg, want Roels werk is maar liefst op drie kwartier van Steffi’s boerderij waarvan zij niet verder dan 5 kilometer verwijderd kan zijn. Gelukkig is Roel geen doemdenker: dat komt wel goed. Precies wat Steffi nodig heeft, en wat gunnen we haar dat geluk van met elkaar in het gras liggen.

Terwijl Michelle en Maarten nog op hun Griekse roze wolk zitten, is Marian als een Doutzen Kroes op een schommel zo gelukkig met haar Jaap. Wim en Marit hebben elkaar ook helemaal gevonden en bezegelen hun liefde tussen de Alpen. Vorige week hoorden we van Marits vriendinnen dat Wim toch heel anders was dan al haar andere vriendjes. Is Wim dan toch dat blijvertje? En zullen Marnix en Janneke nu echt vrienden gebleven zijn, of was dat schone schijn om de laatste dag in Erfurt iets draaglijker te maken?

Volgende week zien we op de reünie of de liefde voor langere tijd bezegeld is voor de vier boeren die hun ware liefde lijken te hebben gevonden en hoe het de boeren vergaan is die niet meededen aan de uitzendingen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *