Na Jungle Book en Beauty and the Beast is er weer een nieuwe “nieuwe” Disney-film in de bioscopen te zien: het duizend-en-één-nacht-verhaal over de straatdief Aladdin. De zogenaamde live action-film met acteurs is een remake van de originele animatiefilm uit 1992. Liedjes als A Whole New World en Prince Ali staan net zo in het geheugen gegrift van vele kinderen uit de jaren negentig als Circle of Life en Can You Feel The Love Tonight uit de Disney-klassieker The Lion King, die binnenkort ook als live action-film op het witte doek te zien zal zijn. 

Wijlen Robin Williams had in de animatiefilm van 1992 de lachers op zijn hand in de rol van de geest. Nu, bijna twintig jaar later, is Will Smith de publiekstrekker en hij belichaamt als geen ander het hilarische doch merkwaardige voorkomen van de Geest. Zijn tegenspeler is juist relatief onbekend: de Canadees-Egyptische Mena Massoud speelt de rol van Aladdin. De chemie tussen Smith en Massoud is buitengewoon grappig en spat van het witte doek af. Aladdin is nog steeds een film met heel veel humor, maar is sinds 1992 ook meegegroeid met het publiek en verworden van een kinderfilm tot een film voor (jong)volwassenen.

Mena Massoud neemt in de rol van Aladdin het publiek al zingend mee door de straten van de stad Agrabah. Ondanks dat hij geen grote naam is, zet hij de rol van de straatdief neer als geen ander. In een fantastische setting waar de oude Arabisch-Perzische wereld van duizend-en-één-nacht in volle glorie voor het voetlicht wordt gebracht, zien we hoe Aladdin met het aapje Abu op zijn schouder de inwoners van de stad hun juwelen afhandig maakt. De visuele effecten zijn spectaculair en het moet een feestje zijn om deze film, al vliegend op een magisch tapijt, in bijvoorbeeld 4DX te zien.  

Bovenop de liedjes die Aladdin in 1992 al kleur gaven, heeft de huiscomponist van Disney, Alan Menken, zelfs een extra lied laten schrijven voor de rol van Jasmine: Speechless. Naomi Scott is de enige zangeres in de cast een geeft met dit krachtige lied extra dramatiek aan het kantelpunt in de strijd tussen de sultan van Agrabah en de vizier Jafar. Deze rol wordt zeer goed neergezet door de Nederlands-Tunesische acteur Marwan Kenzari, in eigen land bekend van Loft en Penoza, maar op wereldniveau nog een onbekende.

Ondanks dat Speechless zomaar de Armeense inzending op het Eurovisie Songfestival had kunnen zijn, is het wel het enige lied dat daadwerkelijk uit de geluidsinstallaties knalt. Mena Massoud kan zich niet meten met Scott in A Whole New World en ook Will Smith begeeft zich met liedjes als A Friend Like Me op onbekend terrein. In de animatiefilm van 1992 werden de liedjes gezongen door andere acteurs dan de stemacteurs. 

Gelukkig zijn de liedjes niet vals en weten Massoud en Smith hun vocale gebreken ruimschoots te compenseren met hun onfeilbare acteerkunsten en ongekende charme en humor. Prince Ali maakt je ook nu telkens weer aan het lachen en ook in deze versie blijft deze klassieker zeker drie dagen in je hoofd zitten. Echter, deze film van regisseur Guy Ritchie presenteert zich juist als filmmusical en dan is het buitengewoon jammer dat de liedjes van Massoud en Smith vlak en monter klinken, ondanks de uitbundige orkestrale aankleding.

Voor komende Disney-remakes mogen we er vanuit gaan dat het acteerwerk van een ongekend niveau zal blijven. Het is Disney zeer te prijzen dat zij in Aladdin hebben gekozen voor relatief onbekende acteurs die nog geen naam gevestigd hebben in Hollywood, zoals Massoud en Kenzari. De visuele effecten zullen onverminderd steeds spectaculairder worden, zeker nu ook 4DX steeds meer een vlucht neemt, maar het is nog maar zeer de vraag of filmmusicals succesvol kunnen zijn als de vocale kwaliteit achterblijft bij de visuele effecten en het acteerwerk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *